با Wohnsitzauflage می‌تونم به یه شهر یا ایالت دیگه برم؟

Wohnsitzauflage (§ 12a AufenthG) می‌گه بعد از گرفتن حمایت یا بعضی اقامت‌های انسانی، تا ۳ سال باید تو ایالتی (و گاهی شهری) زندگی کنی که برات تعیین شده. سفر رو ممنوع نمی‌کنه، فقط محل زندگی رو.

کِی این محدودیت اصلاً شامل حالت نمی‌شه؟

اگه خودت، همسرت یا بچه‌ی مجرد زیر ۱۸ سالت که باهاتون زندگی می‌کنه:

• کار با بیمه حداقل ۱۵ ساعت در هفته داشته باشه و درآمدش حداقل به اندازه‌ی نیاز یه نفر تنها طبق قانون Jobcenter (Regelbedarf به‌علاوه‌ی اجاره) باشه؛
• یا Ausbildung یا دانشگاه داشته باشه؛
• یا تو کلاس ادغام، کلاس زبان شغلی یا دوره‌ی شناسایی مدرک باشه، به شرطی که تو محل فعلی ادامه‌اش ممکن نباشه.

درخواست برداشتن محدودیت (Aufhebung)

باید با درخواست خودت برداشته بشه، مثلاً وقتی:

• تو شهر دیگه کار، درآمد کافی یا جای آموزش داری؛
• همسر یا بچه‌ی زیر ۱۸ سالت اونجا زندگی می‌کنه؛
• موندن برات سختی شدید (Härtefall) داره.

درخواست رو معمولاً به Ausländerbehörde فعلیت می‌دی؛ روندش تو هر ایالت فرق داره. قرارداد کار یا مدرک خانواده رو ضمیمه کن.

اگه بی‌اجازه بری؟

Jobcenter شهری که باید اونجا زندگی کنی مسئول کمکته (§ 36 Abs. 2 SGB II)، نه Jobcenter شهر جدید. ممکنه یهو بی‌پول بمونی.

بیشتر: همه‌چی درباره‌ی Wohnsitzauflage

کِی برم مرکز مشاوره؟ اگه درخواستت رد شد، اگه دلیل‌های سلامتی یا خانوادگی سخت داری، یا اگه با Duldung یا Gestattung محدودیت محل زندگی داری؛ اونجا قانون‌های دیگه‌ای اجرا می‌شه.