محدودیت محل سکونت (Wohnsitzauflage): کجا باید زندگی کنی؟
بعد از گرفتن اقامت پناهندگی تا سه سال باید توی ایالت خودت بمونی. استثناها: کار، آموزش، دانشگاه و خانواده.

بعد از اینکه پناهندگی یا اقامت انسانی گرفتی، معمولاً آزاد نیستی هر جا خواستی خونه بگیری. اسم این قانون Wohnsitzregelung هست (§ 12a AufenthG).
۱شامل کیا میشه؟
- کسایی که حمایت بینالمللی گرفتن (پناهنده ژنو یا حمایت تکمیلی).
- کسایی که اولین اقامتشون طبق § 22، § 23، § 24 یا § 25 Abs. 3 صادر شده.
۲قانون چی میگه؟
- باید سه سال از زمان شناسایی یا صدور اقامت، توی همون ایالتی (Bundesland) زندگی کنی که پرونده پناهندگیت اونجا بوده.
- بعضی ایالتها حتی یه شهر یا شهرستان مشخص برات تعیین میکنن.
- اگه قانون رو رعایت نکنی، این سه سال طولانیتر میشه.
۳کی این محدودیت نیست؟
اگه خودت، همسرت یا بچه زیر ۱۸ سالت:
- کار با بیمه حداقل ۱۵ ساعت در هفته داشته باشی که درآمدش حداقل به اندازه نیاز یه نفر طبق قانون جابسنتر باشه.
- آوسبیلدونگ یا دانشگاه رو شروع کنی.
- توی کلاس ادغام، کلاس زبان حرفهای یا دوره لازم برای شناسایی مدرک باشی و توی محل فعلی ممکن نباشه.
۴درخواست لغو (Aufhebung)
میتونی درخواست بدی که محدودیت برداشته بشه، مثلاً:
- توی یه شهر دیگه کار، جای آموزش یا دانشگاه داری.
- همسر یا بچه زیر ۱۸ سالت یه جای دیگه زندگی میکنه.
- برای جلوگیری از سختی شدید (Härtefall).
۵با Residenzpflicht فرق داره
- Residenzpflicht (§ 56 AsylG) مربوط به دوران پرونده پناهندگی هست و میگه کجا اجازه رفتن داری.
- Wohnsitzauflage بعد از گرفتن اقامته و میگه کجا باید زندگی کنی؛ سفر کردن رو ممنوع نمیکنه.


