اقامت دائم عمومی (§ 9): شرط‌ها یکی‌یکی

1. پنج سال اقامت (Aufenthaltserlaubnis) داشته باشی.
2. خرجت تأمین باشه؛ یعنی بدون Bürgergeld یا کمک اجتماعی زندگی کنی.
3. ۶۰ ماه بیمه بازنشستگی اجباری یا داوطلبانه پرداخت کرده باشی.
4. جرم جدی یا خطر امنیتی در کار نباشه.
5. اگه کارمندی، اجازه کار داشته باشی.
6. اگه شغلت مجوز خاصی می‌خواد، اون مجوز رو داشته باشی.
7. زبان آلمانی در سطح B1.
8. دانش پایه درباره قانون و جامعه آلمان؛ معمولاً با تست Leben in Deutschland.
9. خونه کافی برای خودت و خانواده‌ای که باهات زندگی می‌کنن.

• Integrationskurs: اگه دوره ادغام رو کامل قبول شدی، شرط زبان و تست رو با هم ثابت کردی.
• بیمه بازنشستگی: ماه‌های بچه‌داری و پرستاری از عضو خانواده هم حساب می‌شه.
• زن و شوهر: اگه با هم زندگی می‌کنین، کافیه یکی‌تون ۶۰ ماه بیمه بازنشستگی و اجازه کار داشته باشه.
• درس توی آلمان: اگه اینجا مدرسه، Ausbildung یا دانشگاه رو تموم کردی، شرط ۶۰ ماه بیمه بازنشستگی برداشته می‌شه.
• بیماری یا معلولیت: اگه به همین دلیل نمی‌تونی بعضی شرط‌ها رو برسونی، اداره می‌تونه ازشون بگذره.

برای بعضی گروه‌ها قانون یه راه کوتاه‌تر داره؛ مثلاً متخصص‌ها (§ 18c) یا کسایی که Blaue Karte EU دارن. اگه با اقامت کاری توی آلمانی، این راه‌ها رو جدا بررسی کن.

یه اقامت دائم دیگه هم هست: Erlaubnis zum Daueraufenthalt-EU. شرط‌هاش شبیه § 9 هست: پنج سال، درآمد و بیمه درمانی، زبان، تست و خونه. فرقش اینه که رفتن و کار کردن توی بقیه کشورهای اتحادیه اروپا رو راحت‌تر می‌کنه. بعضی‌ها هر دو رو دارن.

• از Ausländerbehörde شهرت وقت بگیر.
• معمولاً اینا لازمه: پاسپورت، عکس بیومتریک، قرارداد کار و فیش حقوقی، قرارداد خونه، مدرک B1، تست Leben in Deutschland و Versicherungsverlauf از Deutsche Rentenversicherung.

نکته: Versicherungsverlauf رو رایگان از Deutsche Rentenversicherung بخواه تا ببینی چند ماه بیمه بازنشستگی داری.