Aufenthaltsgestattung: حقوقت توی دوران پرونده پناهندگی

• توی حالت عادی تا ۱۸ ماه موظفی توی کمپ اولیه بمونی.
• خانواده‌هایی که بچه زیر سن قانونی دارن: حداکثر شش ماه.
• اهل کشورهای امن: تا تصمیم BAMF، و توی بعضی پرونده‌ها طولانی‌تر.

• اولش فقط اجازه داری توی محدوده اداره خودت باشی (Residenzpflicht).
• بعد از سه ماه، اگه دیگه توی کمپ اولیه نیستی، این محدودیت برداشته می‌شه و می‌تونی آزادانه توی آلمان رفت‌وآمد کنی.
• ولی Wohnsitzauflage یه چیز جداست: می‌گه کجا باید زندگی کنی. ممکنه بمونه، حتی وقتی سفر داخل آلمان آزاده.

• برای هر کاری اجازه Ausländerbehörde لازمه و معمولاً Bundesagentur für Arbeit هم باید موافقت کنه.
• اولین فرصت معمولاً بعد از سه ماهه.
• اگه شش ماه بعد از درخواست، پرونده‌ات هنوز تموم نشده باشه، توی بیشتر حالت‌ها حق اجازه کار داری.
• اهل کشورهای امن (که بعد از ۳۱ اوت ۲۰۱۵ درخواست دادن) توی دوران پرونده اجازه کار نمی‌گیرن.
• اگه درخواستت «آشکارا بی‌اساس» یا «غیرقابل‌قبول» رد شده باشه، معمولاً اجازه کار نمی‌گیری.

• کمک‌ها طبق AsylbLG هست، نه Bürgergeld.
• بعد از ۳۶ ماه موندن، کمک‌ها به سطح Sozialhilfe بالا می‌ره؛ به شرطی که خودت عمداً مدت موندن رو طولانی نکرده باشی.

از فوریه ۲۰۲۶، BAMF ثبت‌نام داوطلبانه توی Integrationskurs رو خیلی محدود کرده و پناهجوها توی حالت عادی دیگه جا نمی‌گیرن. به‌جاش Erstorientierungskurs و کلاس‌های محلی هست. از اداره یا مشاور محلی بپرس.

با Gestattung حق نداری از آلمان بری خارج. بدون اجازه اداره نرو؛ پرونده‌ات رو به خطر می‌ندازی.

• اگه قبول بشی، اقامت می‌گیری.
• اگه رد بشی و پرونده قطعی بشه، Gestattung تموم می‌شه و معمولاً دولدونگ می‌گیری. اون‌وقت راه‌هایی مثل آوسبیلدونگ، § 60d یا § 25b مهم می‌شن.