اقامت به‌خاطر خانواده آلمانی (§ 28): همسر، بچه، پدر و مادر

• همسرِ یه آلمانی.
• بچه زیر ۱۸ سال و مجرد یه آلمانی.
• پدر یا مادرِ یه بچه آلمانی زیر ۱۸ سال که حق سرپرستی (Personensorge) داره.
• پدر یا مادری که حق سرپرستی نداره، فقط اگه واقعاً با بچه زندگی خانوادگی داره؛ اینجا تصمیم با اداره‌ست.

شرط مهم: عضو آلمانی خانواده باید ساکن آلمان باشه.

• برای بچه و پدر یا مادرِ دارای سرپرستی: درآمد لازم نیست. اقامت باید داده بشه.
• برای همسر: در حالت عادی هم درآمد لازم نیست؛ فقط تو موارد خاص ممکنه بخوان.

یعنی حتی اگه خانواده از Jobcenter پول می‌گیره، این اقامت معمولاً داده می‌شه.

• هر دو همسر حداقل ۱۸ سال.
• زبان آلمانی A1 قبل از اومدن به آلمان.

استثناهای زبان A1، مثلاً:

• بیماری یا معلولیتی که یاد گرفتن زبان رو غیرممکن می‌کنه.
• وقتی یاد گرفتن زبان تو کشور خودت عملاً ممکن یا منطقی نیست (مثلاً هیچ کلاسی در دسترس نیست).

ازدواج باید واقعی باشه. اگه اداره شک کنه که ازدواج فقط برای گرفتن اقامته، اقامت نمی‌ده.

طبق § 28 Abs. 2 بعد از سه سال داشتن این اقامت، معمولاً Niederlassungserlaubnis (اقامت دائم) می‌گیری، اگه:

• زندگی خانوادگی با اون آلمانی هنوز ادامه داره.
• دلیلی برای اخراج (مثلاً جرم سنگین) وجود نداره.
• آلمانی در حد B1 بلدی.

بعضی اداره‌ها مدرک درآمد و بیمه هم می‌خوان؛ از Ausländerbehörde شهر خودت بپرس.

اگه هنوز شرط‌ها رو نداری، اقامت معمولیت تمدید می‌شه تا وقتی زندگی خانوادگی ادامه داره.

اگه بعد از ازدواج جدا بشی، اقامتت فوراً تموم نمی‌شه. طبق § 31 اگه زندگی مشترک حداقل سه سال تو آلمان ادامه داشته، حق اقامت مستقل داری. تو موارد سختی خاص (مثلاً خشونت تو خونه) این مدت لازم نیست.

اگه بچه آلمانیت ۱۸ ساله شد ولی هنوز با تو زندگی می‌کنه و مدرسه یا Ausbildung یا دانشگاه می‌ره، اقامت پدر یا مادر باید تمدید بشه (§ 28 Abs. 3).

• اگه بیرون از آلمان هستی: از سفارت آلمان ویزای خانوادگی بگیر.
• اگه تو آلمان هستی (مثلاً با Duldung یا Gestattung و الان بچه آلمانی داری): مستقیم با Ausländerbehörde صحبت کن. گاهی بدون برگشتن به کشورت هم می‌شه، ولی به وضعیتت بستگی داره؛ حتماً مشاوره بگیر.